Witajcie, przepraszam, że tak dawno nie pisałam.
Znalazłam ostatnio idealną inspiracje,
wprawdzie zachowuję się jak psychiczna 11 latka
i sama nie wiem skąd biorą mi się te odpały,
ale " przynajmniej jestem sobą " jak mi to dziś powiedziała Wiktoria,
nawet nie zdaje sobie sprawy jak duże znaczenie mają dla mnie te słowa.
Bo przecież jedyną osobą z jaką musimy wytrzymać nasze życie jesteśmy my sami,
dlatego tak ważne jest bycie sobą, kochanie siebie, a przynajmniej akceptowanie,
walczenie o swoje racje, nie ukrywanie się za maską .
Jesteś jaki jesteś, ludzie Cię za to kochają, a inni nienawidzą to jest normalne,
bo każdy jest inny i nie wszyscy we wszechświecie mają takie same upodobania.
Jeśli masz słabszy dzień, jeśli chcesz płakać, jeśli jest Ci cholernie źle,
nie udawaj damy, albo kozaka, popłacz sobie, wyrzuć to z siebie,
przecież wszyscy jesteśmy TYLKO ludźmi, nie AŻ ludźmi.
To taki apel, żebyśmy byli choć troszkę bardziej wyrozumiali dla siebie,
wrażliwsi na cudze krzywdy, bo kiedy nas spotka jakieś zło ze strony świata
to jest już tak nie fajnie, a jak się po kimś ciśnie to zajebiście prawda?
Więcej ludzkości w człowieku wcale by nie zaszkodziło.
Oczywiście nie mamy obowiązku się ze wszystkim zgadzać,
ale nie możemy sobie ubliżać, niszczyć innych bo są jacy są a nie tacy jak my.
Każdy ma prawo do indywidualności, i w każdym ją można dostrzec
tylko do tego czasem trzeba kogoś poznać, żeby zrozumieć.
I nie iść jak ślepe owieczki jeden za drugim,
czasem warto użyć mózgu i zastanowić się nad sensem niektórych poglądów,
czy stereotypów.
Starajmy się żyć tak by wszystkim było dobrze,
to naprawdę aż takie trudne?
Trzeba kogoś hejtować z anonima, bo jest gruby, albo niezbyt urodziwy, albo
nie ma jakiś szczególnych zainteresowań to od razu debil?
Ludzie dokąd ten świat zmierza ?
I dziękuję na miejscu tym ogarniętym osobom,
które są, rozumieją, wspierają, pomagają,
a nie odtrącają kiedy coś idzie nie tak jak powinno.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz